Friday, June 17, 2011

ဖ်က္မရေသာအတိတ္ ၈ - မိုးထဲကႏွင္း

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ ဒီအခ်ိန္ ဒီလိုေသာျကာေန့မ်ိုး ... ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ စည္သူႏွင့္အတူ လူစိမ္းတစ္ေယာက္ကိုေတြ့သည္။ ဖိုးစေနတို့လုိ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေက်ာင္းသားေတြအဖို့ တစ္ခ်က္ျကည့္ျပီး ကိုယ့္ေက်ာင္းကဟုတ္မဟုတ္ ခြဲျခားရသည္မွ သိပ္ ခက္လွသည္ေတာ့မဟုတ္။ စည္သူက မိတ္ဆက္ေပးသည္။ သူ့သူငယ္ခ်င္း .. ေက်ာင္းကို အလည္ေခါ္လာတာဟုေျပာသည္။ ဒီေကာင့္ကို စျမင္တာနဲ့ ျကည့္လုိ့မရ၊ ခုလဲ မိတ္ဆက္ေပးတာႏွင့္ အာက်ယ္အာက်ယ္ တန္းလုပ္သည္။


... ေအးဗ်ာ ... ခင္ဗ်ားတို့ေက်ာင္းက ေစာ္တစ္ေပြ နာမည္ျကီးတယ္ဆိုလို့ လာျကည့္တာ၊ ကၽြန္ေတာ္လိုက္သမွ် ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္မျကိုက္တဲ့ေစာ္ မရွိေသးဘူး ... ခင္ဗ်ားေရာ အဲဒီေက်ာင္းသူကို သိလား ... ေမာ္ဒယ္ေတြဘာေတြလုပ္တယ္ေလ ...


ေတာ္ေတာ္ေလး ႏွာကစ္သြားသည္။ ... မသိပါဘူးဗ်ာ .. အားအားယားယား ... ။ မ်က္ႏွာေျပာင္ ငေျကာင္ေကာင္ေရွ႕မွာ ဆက္မေနခ်င္တာနဲ့ ထြက္လာခဲ့့သည္။


ပထမအခ်ိန္ျပီးျပီ။ ဒုတိယအခ်ိန္ကို အတန္းလစ္ျပီးကန္တင္းအသြား ေက်ာင္းခန္းတစ္ခုေရွ့မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ေလးတစ္လံုးက်ေနသည္။ မိန္းကေလးေတြ ကိုင္ေလ့ရွိေသာ ပိုက္ဆံအိတ္မ်ိုးျဖစ္သျဖင့္ ဖြင့္ျပီး ေက်ာင္းသားကတ္ကို ရွာျကည့္လိုက္သည္။ မေကခိုင္ႏွင္း၊ ဒုတိယႏွစ္ ...... ေျသာ္ ႏွင္းရဲ့ပိုက္ဆံအိတ္ပဲ၊ ဒီေကာင္မေလး နေမာ္နမဲ့။ အတန္းထဲကို လွမ္းျကည့္လိုက္ေတာ့ ႏွင္းမရွိ။ ပိုက္ဆံအိတ္ေလးကို ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲအသာထည့္ျပီး ကန္တင္းသို့ဆင္းလာခဲ့သည္။ ကန္တင္းေရာက္ေတာ့ ႏွင္းတုိ့ သူငယ္ခ်င္းတသိုက္ ႏွင့္ ေစာေစာက ငေျကာင္၊ ႏွင္းေဘးမွာ အတင္းကပ္ထုိင္ျပီး မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ေနသည္။


ကန္တင္းထဲဝင္ျပီး ႏွင္းေနာက္နားမွာ သြားရပ္လုိက္သည္။


... ႏွင္းေလး ... အတန္းလစ္ေနတယ္ေပါ့့ေလ။ ...


... ဟယ္ .. ကိုကို ... သူက်ေတာ့ အတန္းမလစ္တာက်ေနတာပဲ။ လာလာ ဒီမွာထိုင္ ...


ခ်က္ခ်င္း ႏွင္းက ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုဆြဲျပီး သူႏွင့္ ဟိုငနာေကာင္ျကားတြင္ ဝင္ထိုင္ခိုင္းသည္။ ႏွင္းက ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ညီမဝမ္းကြဲ၊ ၂ ႏွစ္ငယ္သည္။ ေက်ာင္းေရာက္မွ သိကၽြမ္းျပီး သိပ္မခင္ပါ။ နႈတ္ဆက္စကားေလာက္ကလြဲလို့ ဘာမွသိပ္မေျပာျဖစ္။ ဒါေပမယ့္ စေတြ့ကတည္းက ႏွင္းက ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ့အစ္ကိုကို ေခါ္သည့္အတိုင္း ကိုကို ဟုသာေခါ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ သူ့ကို သူ့အစ္ကိုေခါ္သလို ႏွင္းေလး ဟုသာေခၚျဖစ္သည္။ ဒီေလာက္မရင္းႏွီးေပမယ့္ လက္ဆြဲျပီး ဝင္ထိုင္ခိုင္းလိုက္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ အထာေပါက္သြားျပီ။ ဟိုေကာင့္ကို ကစ္ေပေတာ့ ...


... ႏွင္းေလး ... ကိုကို ႏွင္းေလးကို လက္ေဆာင္ေပးစရာရွိတယ္။ ကိုကို့ကို မုန့္ဝယ္ေကၽြးမလား ...
... ဟယ္!!! တစ္ကယ္??? ဝယ္ေကၽြးမွာေပါ့ .. ကိုကိုစားခ်င္တာေျပာ ႏွင္းဝယ္ေကၽြးမယ္။ ... ႏွင္းေမြးေန့လဲ မေရာက္ေသးပဲနဲ့ ဘာလက္ေဆာင္ ေပးမလို့လဲ ...
... မ်က္စိမိွတ္ လက္ျဖန့္ ... ျဖန့္ထားေသာ ႏွင္းလက္ေလးကို ဆြဲယူျပီး ႏွင္းပိုက္ဆံအိတ္ေလးကို ထည့္ေပးလုိက္သည္။ ... ဖြင့္ေတာ့ ရျပီ။ ...


... ဟယ္!! ပိုက္ဆံအိတ္ေလး၊ ႏွင္းမွာလဲ ဒါမ်ိုးအိတ္ေလးရွိတယ္၊ တပံုစံတည္းပဲ ...
... ေသခ်ာလဲ ဖြင့္ျကည့္ပါဦး ... ႏွင္း ပိုက္ဆံအိတ္ေလးကို ဖြင့္ျကည့္သည္။ အထဲမွာ ေက်ာင္းသားကတ္၊ ပိုက္ဆံႏွင့္ ႏွင္းဓါတ္ပံုေတြ။
... အယ္ ... ဒါႏွင္းအိတ္ပဲ။ ကိုကို့ဆီ ဘယ္လိုေရာက္ေနတာလဲ ...
... အတန္းေပါက္ဝမွာ က်ေနတာေတြ့လို့ ေကာက္လာတာ ...
... ႏွင္းပိုက္ဆံအိတ္မွန္း ကိုကိုက သိလို့လား ...
... အင္းေပါ့ သိလို့ေကာက္လာတာေပါ့ ...
... thanks ကိုကို ...


ဝုန္း ... ေဘးကငေျကာင္ ရုတ္တရက္ ထရပ္လိုက္သည္။ ... ႏွင္း .. ကိုယ္ျပန္ေတာ့မယ္။ ...


... ေျသာ္ ကိုေက်ာ္စြာ။ ျပန္ေတာ့မလုိ့လား။ ေစာေစာကေျပာေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းတဲ့ထိ ေနမယ္ဆိုလားလို့ ...
... ဟုတ္တယ္ႏွင္း ... အစကေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းတဲ့ထိေနျပီး အိမ္ထိ လိုက္ပို့မလို့ပဲ။ ခုေတာ့ မလိုအပ္ေတာ့မွန္းသိသြားျပီ၊ ျပန္လိုက္ပါဦးမယ္ ...
... ေကာင္းပါျပီတဲ့ရွင္ ... ေနာက္လဲ အားရင္ လာလည္ေနာ္ ... ဟိဟိ ...
ေဆာင့္ျကီးေအာင့္ျကီးလွည့္ထြက္သြားေသာ ငေျကာင္ေကာင္ကိုျကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္တို့ေတြ ရီမိသည္။ ႏွင္းက ကၽြန္ေတာ့္လက္ကိုေတာ့ ျပန္မလႊတ္။ cut လို့ေအာ္ေပးမည့္ ဒါရိုက္တာဘယ္နားေရာက္ေနမွန္းမသိ။


ေနာက္တစ္ပတ္ကစျပီး ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းမတက္ေတာ့။ အတန္းတင္စာေမးပြဲနီးျပီမို့ private study ယူလုိက္သည္။ ႏွင္းနဲ့လဲ မေတြ့ျဖစ္ေတာ့။


အဲဒီလိုႏွင့္ တစ္ႏွစ္ခန့္ျကာသြားသည္။ ဇြန္လ၏ မိုးေတြသည္းေနေသာ ရက္တရက္၊ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ့မွာ ေလွ်ာက္လာသည္။ မိုးသည္းေတြထဲမွာ ထီးလဲမပါ၊ မိုးေရေတြ တစ္ကိုယ္လံုးရႊဲလို့။ ႏွင္း ... ကၽြန္ေတာ္ သူ့ကို ထီးမိုးေပးလုိက္သည္။
... ကိုကို ... ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲေဆာင္းေတာ့။ ႏွင္းက စိုျပီးသား ကိုကို့ကိုပါ စိုကုန္မယ္။ ..
...မေတြ့တာျကာျပီႏွင္း ... ဘာေတြလုပ္ေနလဲ။ ...
... ဒီလိုပါပဲကိုကိုရယ္။ အိမ္နဲ့ သိပ္အဆင္မေျပလို့ ခု ဒီလမ္းထဲမွာ ႏွင္းတစ္ေယာက္တည္း ငွားေနတယ္။ ေနာက္ အားရင္ လာလည္ေပါ့ ...
ေျပာျပီး ႏွင္း လမ္းထဲကို ေျပးဝင္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ လိုက္မဝင္သြားမိ။
ေနာက္ သံုးလခန့္အျကာ ႏွင္းအစ္ကို ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ျပန္ေတြ့ျဖစ္သည္။ စကားစပ္မိျပီး ႏွင္းနဲ့ေတြ့ေျကာင္း အိမ္မွာမေနဘူးလို့ေျပာတယ္။ မင္းညီမ ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲလို့ ေမးမိသည္။


... ႏွင္းဆံုးသြားျပီကြ။ ပုဇြန္ေတာင္ Trade Center ဗံုးေပါက္တုန္းက သူက အဲဒီေရွ့တည့္တည့္ stage ေပါ္မွာ catwalk ေလွ်ာက္ေနတာ။ ဗံုးေပါက္တဲ့ေနရာနဲ့ သူနဲ့အနီးဆံုးပဲ။ ... ညီမေလးကို အစအနေတာင္ ျပန္မရလိုက္ဘူးကြာ ...


ပုဇြန္ေတာင္ Trade Center ဗံုးေပါက္တာ ေမလျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္နွင္းနဲ့ မိုးေရထဲမွာဆံုမိတာက ဇြန္လျဖစ္သည္။ အဲဒီအေျကာင္း ကၽြန္ေတာ္ သူ့ကို မေျပာျဖစ္ပါ။


ဒီလုိနဲ့ ႏွစ္ေတြျကာခဲ့သည္။ ဒီေန့ ဘာမွ မတိုက္ဆိုင္ပါပဲ သတိရမိသည္။